Most searched:

 Hz. Fâtıma Zehrâ’nın (s.a.) Mazlumiyeti ve Fedek’in Gasp Edilmesi

 

Hz. Fâtıma Zehrâ’nın (s.a.), Allah Resulü’nün (s.a.a.) şehadetinden sonra maruz kaldığı zulüm ve haksızlıklar yalnızca tek bir olaydan ibaret değildir. Emirü’l-Müminin Hz. Ali’nin (a.s.) ilahî makamından mahrum bırakılmasından Ehl-i Beyt’in (a.s.) haklarının gasp edilmesine kadar uzanan bir dizi hadise, Peygamber ailesinin karşı karşıya kaldığı acı tablonun göstergesidir.

Hz. İmam Ali’nin (a.s.) yaptığı itiraz ve delillendirmelere ilişkin bir rivayette şöyle nakledilmektedir: Hz. Ali (a.s.), geceleri Hz. Fâtıma’yı (s.a.) bir bineğe bindirerek Ensar’ın toplantılarına götürür ve onlardan yardım isterdi. Onların birçoğu ise şu cevabı verirdi:

“Biz Ebû Bekir’e biat ettik. Eğer siz daha önce gelip bize başvurmuş olsaydınız, başkasına biat etmezdik.”

Hz. Ali (a.s.) ise onlara şu hatırlatmada bulunurdu:

“Allah Resulü’nün (s.a.a.) mübarek naaşını henüz defnetmeden bırakıp da yönetim konusunda tartışmak üzere dışarı çıkmam mı gerekiyordu?”

Hz. Fâtıma (s.a.) da Hz. Ali’nin (a.s.) tutumunu destekleyerek şöyle buyururdu:

“Ebü’l-Hasan yapılması gerekenin dışında hiçbir şey yapmadı. Onlar ise öyle bir iş yaptılar ki Allah, onların hesabını soracak ve hak sahiplerinin hakkını onlardan alacaktır.” (1)

Bu rivayet, Hz. Zehrâ’nın (s.a.) Emirü’l-Müminin Hz. Ali’nin (a.s.) makamını ve hakkını savunmak için gösterdiği çabayı, buna karşılık yardım talebinin cevapsız bırakılmasını gözler önüne sermektedir. O yüce hanımefendi, Emirü’l-Müminin’in velâyetini savunmak için bizzat harekete geçmiş; ancak daha önce Allah Resulü’nün (s.a.a.) yanında bulunmuş olan bir topluluğun duyarsızlığıyla karşılaşmıştır.

Hz. Fâtıma’nın (s.a.) mazlumiyetinin bir başka önemli örneği de Fedek meselesidir.

İmam Musa Kâzım’dan (a.s.) nakledilen bir rivayete göre Allah, Fedek’i ve çevresindeki toprakları herhangi bir savaş veya askerî sefer olmaksızın Peygamberine (s.a.a.) nasip ettiğinde, “Yakınlarına hakkını ver.” (2) ayeti nazil olmuş; bunun üzerine Allah Resulü (s.a.a.), ilahî emir doğrultusunda Fedek’i Hz. Fâtıma’ya (s.a.) bağışlamıştır.

Fedek, Allah Resulü’nün (s.a.a.) hayatta olduğu süre boyunca Hz. Fâtıma’nın (s.a.) görevlendirdiği temsilcilerin tasarrufunda bulunuyordu. Ancak Peygamberimizin (s.a.a.) vefatından sonra kızının Fedek’teki temsilcileri oradan çıkarılmış ve Hz. Zehrâ’nın (s.a.) Fedek’in kendisine iade edilmesi yönündeki talebi kabul edilmemiştir.

Söz konusu rivayetin devamında, Hz. Fâtıma’nın (s.a.) kendi hakkını ispatlamak amacıyla Emirü’l-Müminin Hz. Ali’yi, İmam Hasan’ı, İmam Hüseyin’i (a.s.) ve Ümmü Eymen’i şahit olarak gösterdiği aktarılmaktadır.

Bütün bu şahitliklere ve Peygamberimizin kızının defalarca başvurmasına rağmen, Ebû Bekir, yönetiminin içinde bulunduğu durumu tehlikede gördüğünden, sonunda Fedek’e müdahale edilmeyeceğini bildiren yazılı bir belgeyi Hz. Fâtıma (s.a.) adına düzenlemiştir.

Ancak Hz. Fâtıma (s.a.) bu belgeyle mescitten çıkarken Ömer onunla karşılaşmış ve belgeyi görmek istemiştir. Hz. Zehrâ (s.a.) belgeyi kendisine vermeyi reddetmiş; ancak Ömer, kendisine yönelik şiddet ve darp uyguladıktan sonra belgeyi elinden almış, üzerine tükürmüş, ardından da onu yakarak ortadan kaldırmıştır. (3)

Bu davranış, Hz. Fâtıma’nın (s.a.) yalnızca Fedek’ten mahrum bırakılmasıyla sınırlı kalmamış; aynı zamanda hakkına yönelik müdahalelerin önüne geçmek amacıyla düzenlenen yazılı belgenin dahi ortadan kaldırılmasıyla sonuçlanmıştır.

Peygamber ailesine yönelik zulüm ve haksızlıkların yalnızca bir bölümünü yansıtan bu iki hadise, Hz. Sıddîka-i Tâhire Fâtıma Zehrâ’nın (s.a.) mazlumiyetinin farklı boyutlarını ortaya koymaktadır.

Bir tarafta Emirü’l-Müminin Hz. Ali’nin (a.s.) hakkını ve ilahî makamını savunmak için gösterilen mücadele; diğer tarafta ise ilahî emir doğrultusunda kendisine verilmiş olan bir haktan mahrum bırakılması ve bu hakkını korumak için düzenlenen belgenin dahi elinden alınmasına yol açan şiddet içerikli bir müdahale bulunmaktadır.
Dolayısıyla iki cihan kadınlarının efendisinin mazlumiyeti, Allah Resulü’nün (s.a.a.) vefatından sonra başlayan ve kendisinin ve Peygamber ailesinin haklarını hedef alan hadiselerin bütünü içerisinde değerlendirilmelidir.

Kaynaklar

1\. «و خَرَجَ عَليٌّ عَلَيهِ‌السَّلامُ يَحمِلُ فاطِمَةَ بِنتَ رَسولِ اللهِ صَلّی‌الله‌ُعَلَیه‌ِوَآلِهِ عَلَى دابَّةٍ لَيلاً» (Avâlimü’l-Ulûm ve’l-Meârif, c. 11, s. 576).

2\. «وَآتِ ذَا الْقُرْبَىٰ حَقَّهُ» (İsrâ Suresi, 26. ayet).

3\. «فَأوحَى اللهُ إلَيهِ أنِ ادفَع فَدَكَ إلَى فاطِمَةَ عَلَيهاالسَّلامُ» (Tefsîr-i Nûru’s-Sekaleyn, c. 3, s. 154).

Daha fazla içerik

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir