İktidarın gerçek mahiyetini; otoritenin keskinliğiyle şefkatin sıcaklığını birleştiren sarsılmaz bir adalet dengesi olarak tanımlıyor. Hz. Ali’nin Malik Eşter’e öğütlediği bu prensipler, asırlar geçse de yöneticilik ve sorumluluk ahlakı üzerine yazılmış en yüce kılavuz olmaya devam ediyor.
H. 36 yılında valilerinden birine (Malik Eşter olduğu söylenmiştir) yazdığı mektup:
Sen, kendilerinin yardımıyla dini ayakta tutup yücelttiğim, günahlara neden olan kibri kırdığım, korkularla dolu hudutları koruduğum kişilerdensin. Önem verdiğin her işte Allah’ın yardımını iste. Şiddetli muamelene biraz yumuşaklık kat; yumuşak davranman gerektiğinde sert davranmaktan kaçın. Sert davranman gereken yerde de sert davran. Tebanın üzerine kanat ger, onlara güler yüzlü davran, şefkatle ve esneklikle muamele et. Bakışında, görüşünde, işaretinde, selâmında onlar arasında eşit davran ki güçlüler sana zayıflara zulmetmeye tahrik hususunda tamahlanmasın, zayıflar da adaletinden ümit kesmesinler. Ve’s-Selâm.
Kaynak: Nehcul Belaga, 46. Mektup